#139367 13.07.2008 19:11:55
Maskowanie indywidualne
Oko ludzkie na drodze ewolucji wyspecjalizowało się w bardzo precyzyjny narząd. Poprzez zmysł wzroku człowiek uzyskuje najwięcej informacji o otoczeniu. Człowiek instynktownie rozpoznaje znane mu z poprzednich doświadczeń kształty. Celem każdego kamuflażu jest zniechęcenie przeciwnika do ponownej obserwacji danego punktu. Jeżeli nawet mały szczegół przyciągnie uwagę i wzbudzi podejrzenie, przeciwko zamaskowanemu obiektowi zostanie skierowana cała armia przyrządów, zaczynając od lornetek, a kończąc na radarach mikrofalowych. Stare powiedzenie wojskowe głosi że każdy cel wykryty jest zniszczony. Aby skutecznie maskować ludzi i sprzęt w terenie przed wykryciem należy zwrócić uwagę na następujące czynniki:
- ruch – szczególnie szybki, przyciąga wzrok
- kształt – znane kształty, takie jak broń, ludzka twarz itp. są łatwo rozpoznawalne
- odblask – odblask od szkieł lornetki lub metalowych części
- cień – cień rzucany przez zamaskowany obiekt może być łatwiejszy do rozpoznania, niż sam obiekt, szczególnie jeżeli się porusza
- sylwetka – odcinająca się od tła sylwetka np. człowieka, pojazdu jest łatwo rozpoznawalna
- odstęp – regularny odstęp pomiędzy obiektami rzuca się w oko, w naturze nie ma regularnych kształtów
- otoczenie – doskonale zakamuflowana pozycja, obok której zaparkowany jest pojazd, rozsypane śmieci, pali się ognisko itd. Będzie odkryta
- dźwięk – metaliczne odgłosy, nienaturalne dźwięki zwracają w terenie uwagę przeciwnika
- zapach – dobrze wyszkolony przeciwnik jest w stanie na daleką odległość wyczuć zapach dezodorantu, pasty do zębów, papierosów itd.
Kamuflaż osobisty
Dobry poziom kamuflażu osobistego świadczy o profesjonalizmie żołnierza i jest kluczowym składnikiem efektywności bojowej całego oddziału. Pierwszym źródlem kamuflażu jest mundur maskujący który powinien być dobrany do regionu działań. Mundur polowy powinien być pozbawiony jaskrawych odznaczeń, błyszczących guzików lub innych widocznych elementów. W polskim US-ie należy zwrócić szczególną uwagę na odprucie białej metki znajdującej się pod kołnierzem. Jest to element często pomijany. Mundur jest noszony zawsze z rozwiniętymi rękawami. Podwijanie rękawów nie jest dozwolone bez względu na panujące upały. Spodnie powinny być szczelnie połączone z butami, żeby zapobiec dostawaniu się pod nogawki insektom. Nogawki można owinąć czarną tasmą izolacyjną w celu ich uszczelnienia. Nakrycie głowy nie powinno mieć żadnych ostrych krawędzi. Kominiarki nie są optymalnym rozwiązaniem, gdyż nie załamują kształtów. Głowa jest szczególnie rozpoznawanym elementem, znajduje się dokładnie na linii wzroku przeciwnika i jest dość ruchliwa podczas przemieszczania w terenie. Musi być szczególnie starannie zamaskowana.
Oko ludzkie na drodze ewolucji wyspecjalizowało się w bardzo precyzyjny narząd. Poprzez zmysł wzroku człowiek uzyskuje najwięcej informacji o otoczeniu. Człowiek instynktownie rozpoznaje znane mu z poprzednich doświadczeń kształty. Celem każdego kamuflażu jest zniechęcenie przeciwnika do ponownej obserwacji danego punktu. Jeżeli nawet mały szczegół przyciągnie uwagę i wzbudzi podejrzenie, przeciwko zamaskowanemu obiektowi zostanie skierowana cała armia przyrządów, zaczynając od lornetek, a kończąc na radarach mikrofalowych. Stare powiedzenie wojskowe głosi że każdy cel wykryty jest zniszczony. Aby skutecznie maskować ludzi i sprzęt w terenie przed wykryciem należy zwrócić uwagę na następujące czynniki:
- ruch – szczególnie szybki, przyciąga wzrok
- kształt – znane kształty, takie jak broń, ludzka twarz itp. są łatwo rozpoznawalne
- odblask – odblask od szkieł lornetki lub metalowych części
- cień – cień rzucany przez zamaskowany obiekt może być łatwiejszy do rozpoznania, niż sam obiekt, szczególnie jeżeli się porusza
- sylwetka – odcinająca się od tła sylwetka np. człowieka, pojazdu jest łatwo rozpoznawalna
- odstęp – regularny odstęp pomiędzy obiektami rzuca się w oko, w naturze nie ma regularnych kształtów
- otoczenie – doskonale zakamuflowana pozycja, obok której zaparkowany jest pojazd, rozsypane śmieci, pali się ognisko itd. Będzie odkryta
- dźwięk – metaliczne odgłosy, nienaturalne dźwięki zwracają w terenie uwagę przeciwnika
- zapach – dobrze wyszkolony przeciwnik jest w stanie na daleką odległość wyczuć zapach dezodorantu, pasty do zębów, papierosów itd.
Kamuflaż osobisty
Dobry poziom kamuflażu osobistego świadczy o profesjonalizmie żołnierza i jest kluczowym składnikiem efektywności bojowej całego oddziału. Pierwszym źródlem kamuflażu jest mundur maskujący który powinien być dobrany do regionu działań. Mundur polowy powinien być pozbawiony jaskrawych odznaczeń, błyszczących guzików lub innych widocznych elementów. W polskim US-ie należy zwrócić szczególną uwagę na odprucie białej metki znajdującej się pod kołnierzem. Jest to element często pomijany. Mundur jest noszony zawsze z rozwiniętymi rękawami. Podwijanie rękawów nie jest dozwolone bez względu na panujące upały. Spodnie powinny być szczelnie połączone z butami, żeby zapobiec dostawaniu się pod nogawki insektom. Nogawki można owinąć czarną tasmą izolacyjną w celu ich uszczelnienia. Nakrycie głowy nie powinno mieć żadnych ostrych krawędzi. Kominiarki nie są optymalnym rozwiązaniem, gdyż nie załamują kształtów. Głowa jest szczególnie rozpoznawanym elementem, znajduje się dokładnie na linii wzroku przeciwnika i jest dość ruchliwa podczas przemieszczania w terenie. Musi być szczególnie starannie zamaskowana.