Istnieje kilka metod szukania przeciwnika w terenie.
Wachlarz
Wachlarz jest prosta i efektywną metodą. Z centralnie położonej bazy wyrusza patrol poruszający się w linii prostej na dystansie 2 do 3km. Potem patrol skręca pod kątem prostym, patroluje przez 500 – 1000m. i wyznacza azymut powrotny do bazy. Jeżeli pierwszy patrol wyruszył na godz. 12, to drugi wyrusza na godz. 6 itd. Zaletą tej metody jest łatwość nawigacji oraz systematyczność. Metoda ta sprawdza się najlepiej w terenie relatywnie płaskim. Jest to dobry sposób na sprawdzanie gęstego, zamkniętego terenu, gdzie nawigacja jest ograniczona.
Pudełko
Metoda „pudełkowa” pozwala na bardzo dokładne przeszukanie terenu i jest idealna do odnajdywania niewielkich celów punktowych. Wymaga dyscypliny podczas nawigacji. Przykładowo patrol wyrusza na północ z bazy i patroluje na dystansie 300m. Potem skręca na zachód i patroluje kolejne 1000m. Potem na północ 200m. i ponownie na wschód 2000m. Proces powtarza się, a dystans patrolowania „w pionie”(na północ) zależy od frontu formacji patrolowej oraz rozmiarów szukanego celu.
Dominacja szczytów
Przeszukiwane cele często znajdują się w okolicy kluczowych punktów terenowych, takich jak szczyty lub wzniesienia. Wyższy teren oferuje z reguły dobre pola obserwacyjne oraz możliwość uzyskania korzystnych warunków łączności radiowej. Z tych powodów jest często wykorzystywany przez przeciwnika. Dominacja szczytów polega na takim wytyczeniu trasy patrolu, aby przebiegała ona przez wszystkie główne wzniesienia w okolicy. Trasę patrolu najlepiej wyznaczyć zaczynając od najwyższego punktu w terenie. Wtedy patrol będzie odbywał się „z górki”, a największy wysiłek zostanie poniesiony na początku patrolu, kiedy żołnierze są najbardziej wypoczęci.
Wachlarz
Wachlarz jest prosta i efektywną metodą. Z centralnie położonej bazy wyrusza patrol poruszający się w linii prostej na dystansie 2 do 3km. Potem patrol skręca pod kątem prostym, patroluje przez 500 – 1000m. i wyznacza azymut powrotny do bazy. Jeżeli pierwszy patrol wyruszył na godz. 12, to drugi wyrusza na godz. 6 itd. Zaletą tej metody jest łatwość nawigacji oraz systematyczność. Metoda ta sprawdza się najlepiej w terenie relatywnie płaskim. Jest to dobry sposób na sprawdzanie gęstego, zamkniętego terenu, gdzie nawigacja jest ograniczona.
Pudełko
Metoda „pudełkowa” pozwala na bardzo dokładne przeszukanie terenu i jest idealna do odnajdywania niewielkich celów punktowych. Wymaga dyscypliny podczas nawigacji. Przykładowo patrol wyrusza na północ z bazy i patroluje na dystansie 300m. Potem skręca na zachód i patroluje kolejne 1000m. Potem na północ 200m. i ponownie na wschód 2000m. Proces powtarza się, a dystans patrolowania „w pionie”(na północ) zależy od frontu formacji patrolowej oraz rozmiarów szukanego celu.
Dominacja szczytów
Przeszukiwane cele często znajdują się w okolicy kluczowych punktów terenowych, takich jak szczyty lub wzniesienia. Wyższy teren oferuje z reguły dobre pola obserwacyjne oraz możliwość uzyskania korzystnych warunków łączności radiowej. Z tych powodów jest często wykorzystywany przez przeciwnika. Dominacja szczytów polega na takim wytyczeniu trasy patrolu, aby przebiegała ona przez wszystkie główne wzniesienia w okolicy. Trasę patrolu najlepiej wyznaczyć zaczynając od najwyższego punktu w terenie. Wtedy patrol będzie odbywał się „z górki”, a największy wysiłek zostanie poniesiony na początku patrolu, kiedy żołnierze są najbardziej wypoczęci.